Οστεοαρθρίτιδα της άρθρωσης του γόνατος: συμπτώματα και θεραπεία, πρόληψη γονάρθρωσης

Η γονάρθρωση ή αρθροπάθεια του γόνατος είναι μια σοβαρή εκφυλιστική-δυστροφική παθολογία της άρθρωσης του γόνατος, η οποία προκαλεί καταστροφή της δομής του χόνδρινου ιστού των αρθρώσεων, η οποία, με τη σειρά της, οδηγεί σε παραμόρφωση και απώλεια των λειτουργιών τους. Η παθολογία συχνά οδηγεί σε ανθρώπινη αναπηρία.

Η παραμορφωτική γονάρθρωση του γόνατος κατέχει ηγετική θέση μεταξύ όλων των αρθρώσεων και εάν στην αρχή επηρεάζεται μόνο ένα μικρό μέρος της άρθρωσης, τότε ελλείψει κατάλληλης θεραπείας, όταν η ασθένεια φτάσει σε αργό στάδιο ανάπτυξης, ολόκληρη η άρθρωση εμπλέκεται στην παθολογική διαδικασία.

Τις περισσότερες φορές, η νόσος αναπτύσσεται σε άτομα άνω των 40 ετών, αλλά σε αθλητές μπορεί να εμφανιστεί και σε νεαρή ηλικία (μετά από σοβαρούς τραυματισμούς στις αρθρώσεις).

Οι γυναίκες είναι πιο ευαίσθητες στη διαδικασία παραμόρφωσης της άρθρωσης, αλλά συχνά εμφανίζεται σε άνδρες και ακόμη και σε μικρά παιδιά. Για να μην επιδεινωθεί η κατάσταση, πρέπει να είστε σε θέση να αναγνωρίσετε τα πρώτα σημάδια αυτής της ασθένειας.

ποικιλίες

Η ταξινόμηση της γονάρθρωσης εξαρτάται από την αιτιολογία και τη θέση της. Κάθε μία από τις ποικιλίες έχει τα δικά της αναπτυξιακά χαρακτηριστικά, τα οποία λαμβάνονται πάντα υπόψη από τον γιατρό κατά τη συνταγογράφηση της θεραπείας. Αλλά ως προς τη φύση της εκδήλωσής τους, είναι σχεδόν πανομοιότυπα.

Έτσι, οι τύποι οξείας αρθροπάθειας της άρθρωσης του γόνατος, ανάλογα με την αιτιολογία της νόσου, είναι οι εξής:

• Πρωτοπαθής γονάρθρωση. Αυτή η ασθένεια αναπτύσσεται χωρίς καμία προϋπόθεση. Η ομάδα κινδύνου περιλαμβάνει ηλικιωμένους, γυναίκες και ασθενείς που πάσχουν από παχυσαρκία. Γονάρθρωση της άρθρωσης του γόνατος πρωτοπαθούς τύπου μπορεί να αναπτυχθεί για χρόνια χωρίς να εκδηλωθεί. Όσο νωρίτερα όμως εντοπιστεί, τόσο πιο ευνοϊκή θα είναι η πρόγνωση για την αντιμετώπισή του.
• Δευτεροπαθής γονάρθρωση Ο πόνος στο γόνατο εμφανίζεται λόγω προηγούμενων τραυματισμών, αλλά μπορεί επίσης να είναι συνέπεια διαφόρων μολυσματικών παθολογιών. Εάν οι κατεστραμμένες αρθρώσεις αντιμετωπιστούν έγκαιρα, ο ασθενής έχει όλες τις πιθανότητες να αποφύγει αυτή την ασθένεια.

Υπάρχουν τύποι οστεοαρθρίτιδας ανάλογα με τον εντοπισμό:

• Γονάρθρωση δεξιάς πλευράς, που αναπτύσσεται στους αρθρικούς ιστούς του δεξιού γόνατος. Εμφανίζεται συχνά σε αθλητές, καθώς και σε άτομα που η εργασία τους απαιτεί συχνή σωματική δραστηριότητα.
• Αριστερόπλευρη γονάρθρωση εμπλέκει το αριστερό γόνατο στην παθολογική διαδικασία. Εμφανίζεται σε άτομα που ασχολούνται επαγγελματικά με τον αθλητισμό, καθώς και σε ασθενείς με διάγνωση παχυσαρκίας.
• Διμερής οστεοαρθρίτιδα έχει καταστροφική επίδραση στους ιστούς των αρθρώσεων των γονάτων και των δύο ποδιών. Αυτό το είδος της νόσου θεωρείται το πιο σοβαρό, τόσο από πλευράς συμπτωμάτων όσο και από πλευράς θεραπευτικής προσέγγισης. Στις περισσότερες περιπτώσεις, αυτός ο τύπος γονάρθρωσης της άρθρωσης του γόνατος αναπτύσσεται σε άτομα μεγάλης ηλικίας, έχει δηλαδή ιδιοπαθή χαρακτήρα.

Ανατομία και παθολογικές αλλαγές

Η άρθρωση του γόνατος σχηματίζεται από τις αρθρικές επιφάνειες της κνήμης και του μηριαίου οστού. Στο πρόσθιο τμήμα της υπάρχει η επιγονατίδα, η οποία κατά τις κινήσεις γλιστράει ομαλά κατά μήκος της κοιλότητας που βρίσκεται ανάμεσα στους κονδύλους της μηριαίας άρθρωσης.

Το μηριαίο οστό και η κνήμη, μαζί με την επιγονατίδα, καλύπτονται με ελαστικό χόνδρο γλοαλίνης, πάχους 5-6 mm. Βοηθά στη μείωση της τριβής όταν ένα άτομο εκτελεί σωματική δραστηριότητα και σε περίπτωση πτώσης εκτελεί μια λειτουργία απορρόφησης κραδασμών.

Παθολογικές αλλαγές στις αρθρώσεις: σταδιακές διαταραχές

Στο πρώτο στάδιο ανάπτυξης της γονάρθρωσης της άρθρωσης του γόνατος επηρεάζεται κυρίως η κυκλοφορία του αίματος. Τα μικρά ενδοοστικά αγγεία που τροφοδοτούν με αίμα την υαλώδη άρθρωση διαταράσσονται, γεγονός που οδηγεί σε σταδιακή ξήρανση της επιφάνειάς της. Γίνεται λιγότερο ελαστικό και αρχίζουν να σχηματίζονται ρωγμές στην επιφάνειά του.

Ως αποτέλεσμα, αντί να γλιστρούν απαλά, αυτοί οι χόνδροι αγγίζουν ο ένας τον άλλον. Η φλεγμονή αρχίζει σταδιακά να αναπτύσσεται και οι άρρωστοι χόνδροι, που μετακινούνται ελαφρά, εμποδίζουν ο ένας τον άλλον να εκτελέσει πλήρως τις λειτουργίες τους. Λόγω του σχηματισμού μεγάλου αριθμού μικρορωγμών στην περιοχή των ιστών που αποτελούν τον χόνδρο, χάνουν σταδιακά τις ιδιότητες απορρόφησης κραδασμών.

Στη δεύτερη φάση της εξέλιξης της γονάρθρωσης αρχίζουν να συμβαίνουν αντισταθμιστικές αλλαγές στην περιοχή των οστών. Υπό την επίδραση αυξημένων φορτίων, η αρθρική πλατφόρμα αρχίζει σταδιακά να ισοπεδώνεται, αυτό οδηγεί σε συμπίεση της υποχόνδριης ζώνης (η περιοχή του οστού που βρίσκεται κάτω από τον χόνδρο).

Οι επιφάνειες των αρθρώσεων κατά μήκος των άκρων αρχίζουν να μεγαλώνουν με οστικές διεργασίες, οι οποίες σε μια ακτινογραφία μοιάζουν με αιχμηρές αιχμές.

Καθώς το λιπαντικό υγρό στις αρθρώσεις γίνεται πιο παχύρρευστο, χάνει μεγάλο μέρος της λειτουργίας του. Αυτό οδηγεί σε επιταχυνόμενη εκφύλιση του χόνδρου. Για το λόγο αυτό, μοιάζει με ένα λεπτό νήμα σε μια ακτινογραφία, ή γίνεται εντελώς αόρατο.

Εάν αυτό παρατηρήθηκε, αυτό σημαίνει ότι η ασθένεια ομαλά (ή γρήγορα - όλα εξαρτώνται από την κατάσταση) ρέει στην 3η φάση ανάπτυξης.

Στο τρίτο στάδιο της γονάρθρωσης της άρθρωσης του γόνατος, εμφανίζεται αισθητή παραμόρφωση των οστών. Φαίνονται να συμπιέζονται το ένα μέσα στο άλλο, γεγονός που οδηγεί σε μειωμένη κινητικότητα των αρθρώσεων. Ο ιστός του χόνδρου έχει σχεδόν εξαντληθεί πλήρως.

Αιτίες και προδιαθεσικοί παράγοντες

Οι αιτίες της αρθροπάθειας της άρθρωσης του γόνατος δεν είναι μεμονωμένες - συχνά ο γιατρός καθορίζει πολλούς παράγοντες ταυτόχρονα που οδήγησαν στην ανάπτυξη της νόσου.

Οι πιο συνηθισμένοι και συνηθισμένοι λόγοι είναι:

• προηγούμενοι τραυματισμοί των αρθρώσεων (μέτριας ή σοβαρής σοβαρότητας).
• κατάγματα του αστραγάλου, ειδικά εάν υπήρχε ενδοαρθρική βλάβη.
• παραβίαση της ακεραιότητας της δομής του μηνίσκου.
• ρήξεις ή πλήρεις ρήξεις των συνδέσμων.
• υπερβολικά έντονη πίεση στις αρθρώσεις του γόνατος.

Η οξεία αρθροπάθεια της άρθρωσης του γόνατος σχετίζεται άμεσα με την ηλικία του ατόμου. Έτσι, έχει διαπιστωθεί ότι τα άτομα άνω των 40 ετών είναι πιο ευαίσθητα σε αυτό, καθώς κατά τη διάρκεια αυτής της περιόδου η ευελιξία του χόνδρου αρχίζει να μειώνεται και το λιπαντικό υγρό της άρθρωσης σταδιακά «στεγνώνει».

Για να καθυστερήσει αυτή η στιγμή, συνιστάται στους ασθενείς να αθλούνται, αλλά η σωματική δραστηριότητα πρέπει να είναι μέτρια και να μην οδηγεί σε γενική ενόχληση.

Το υπερβολικό βάρος είναι επίσης ένας από τους παράγοντες που προδιαθέτουν για την ανάπτυξη γονάρθρωσης. Το γεγονός είναι ότι το υπερβολικό σωματικό βάρος δημιουργεί πρόσθετο στρες στα οστά και τις αρθρώσεις, το οποίο δεν μπορεί παρά να επηρεάσει την υγεία τους.

Σε αυτή την περίπτωση, σημαντικό ρόλο παίζει το γεγονός ποιο πόδι φέρει περισσότερα φορτία. Για παράδειγμα, εάν το «στήριγμα» σας είναι το αριστερό σας πόδι, τότε υπάρχει μεγάλη πιθανότητα να αναπτύξετε αριστερόστροφη γονάρθρωση.

Στην παχυσαρκία, η συνεχής πίεση στις αρθρώσεις οδηγεί σε μικροτραύμα και ρήξη μικρών αιμοφόρων αγγείων. Πιθανές είναι και ρήξεις μηνίσκου ή συνδέσμων, που θεωρούνται σοβαρός τρόπος εκδήλωσης κακώσεων των αρθρώσεων.

Αυτή η ασθένεια είναι εξαιρετικά δύσκολη για ασθενείς με έντονα συμπτώματα κιρσών. Σε αυτή την περίπτωση, συνιστάται στον ασθενή να συμβουλευτεί έναν φλεβολόγο.

Υψηλός κίνδυνος ανάπτυξης αυτής της παθολογίας υπάρχει επίσης σε άτομα που:

• υπέφερε στο παρελθόν από διάφορους τύπους αρθρίτιδας.
• έχουν δυσμενή κληρονομικότητα.
• έχετε προβλήματα με τη συνδεσμική συσκευή.
• πάσχουν από μεταβολικές διαταραχές?
• υπέστη εγκεφαλικές κακώσεις.
• τραυματίας σε τροχαίο ατύχημα·
• είχε τραυματισμούς στη σπονδυλική στήλη.

Πολλοί από αυτούς τους παράγοντες είναι συχνά στενά αλληλένδετοι. Ο ακριβής προσδιορισμός της αιτίας βοηθά στη δημιουργία ακριβούς διάγνωσης και στη συνταγογράφηση στον ασθενή της σωστής και αποτελεσματικής θεραπείας για την αρθροπάθεια της άρθρωσης του γόνατος.

Κλινικές εκδηλώσεις

Τα συμπτώματα της γονάρθρωσης δεν εκδηλώνονται αμέσως - αρχίζουν να εμφανίζονται σταδιακά, ανάλογα με το στάδιο της νόσου. Για το λόγο αυτό, η κλινική εικόνα πρέπει να εξετάζεται σταδιακά.

Πρώτο στάδιο

Στο αρχικό στάδιο ανάπτυξης της νόσου, οι ασθενείς παραπονιούνται για ήπιο πόνο στην περιοχή του γόνατος, ο οποίος εντείνεται με τη σωματική δραστηριότητα. Γίνονται ιδιαίτερα έντονες κατά την κάθοδο και την ανάβαση σκαλοπατιών.

Εκτός από τον πόνο, ο ασθενής αισθάνεται μια συγκεκριμένη δυσκαμψία κίνησης, «σφίξιμο» στην περιοχή της άρθρωσης. Γίνεται αισθητό στο ιγνυακό τμήμα και φεύγει όταν χαλαρώνουν οι μύες του γόνατος.

Ένα άλλο χαρακτηριστικό σύμπτωμα είναι το λεγόμενο «σύνδρομο του αρχικού πόνου». Αναπτύσσεται κατά τα πρώτα βήματα του ασθενούς. Όταν τα γόνατα συνηθίσουν στο φορτίο, αυτή η ανωμαλία εξαφανίζεται χωρίς ίχνος.

Δεύτερο στάδιο

Αυτή τη στιγμή, τα συμπτώματα της αρθρώσεως της άρθρωσης του γόνατος γίνονται πιο έντονα και αισθητά. Ο πόνος εντείνεται, προκαλώντας σημαντική δυσκολία και ενόχληση κατά το περπάτημα. Το σύνδρομο πόνου εξαφανίζεται μετά από πολύωρη ανάπαυση, αλλά με έντονη άσκηση γίνεται ξανά αισθητό.

Η φλεγμονή της άρθρωσης προκαλεί πρήξιμο στο γόνατο, το οποίο είναι αντιληπτό ακόμη και με γυμνό μάτι. Όταν περπατάτε, ακούγεται ένας δυνατός, δυσάρεστος ήχος τσακίσματος. Οι κινήσεις γίνονται πιο δύσκολες και περιορισμένες.

Στάδιο τρίτο

Ο πόνος γίνεται πολύ έντονος και ο ασθενής δεν μπορεί να κάνει χωρίς παυσίπονα. Είναι δύσκολο για ένα άτομο να λυγίσει το γόνατό του, αισθάνεται ακαμψία στις κινήσεις της άρθρωσης. Παραμορφώνεται και μεγαλώνει σε μέγεθος. Σε σοβαρές περιπτώσεις, ο ασθενής δεν μπορεί να κινηθεί χωρίς πρόσθετη υποστήριξη.

Όλα αυτά τα σημάδια αρθρώσεως της άρθρωσης του γόνατος δεν πρέπει να αγνοούνται από τον ασθενή. Η ασθένεια μπορεί να βάλει ένα άτομο σε νοσοκομειακό κρεβάτι για μεγάλο χρονικό διάστημα και μερικές φορές να οδηγήσει σε αναπηρία.

Ποιος γιατρός αντιμετωπίζει τη γονάρθρωση της άρθρωσης του γόνατος;

Για τη διάγνωση και τη θεραπεία της γονάρθρωσης του γόνατος, πρέπει να συμβουλευτείτε έναν ορθοπεδικό τραυματολόγο. Εάν απαιτείται χειρουργική επέμβαση, μπορεί να χρειαστεί η βοήθεια χειρουργού.

Διαγνωστικά μέτρα

Για να διαπιστωθεί η αιτία της ασθένειας, μια ολοκληρωμένη προσέγγιση για την εξέταση του ασθενούς είναι εξαιρετικά σημαντική.

Το διαγνωστικό σχήμα αποτελείται από διάφορα στάδια:

1. Οπτική εξέταση από ορθοπεδικό και ιατρικό ιστορικό. Ο γιατρός καθορίζει εάν ο ασθενής έχει συμπτώματα οξείας αρθρώσεως της άρθρωσης του γόνατος, ψηλαφίζει την πληγείσα περιοχή του ποδιού, μετρά το οστό και πραγματοποιεί αγγειομετρία - μια εξέταση που μπορεί να χρησιμοποιηθεί για την αξιολόγηση της κινητικότητας της άρθρωσης από διαφορετικές γωνίες.
2. Κλινική εξέταση αίματος για αξιολόγηση ESR.
3. Βιοχημεία αίματος.
4. Μελέτη ούρων και αίματος για την περιεκτικότητα σε ινωδογόνο, ουρία και άλλες ουσίες.
5. Η ακτινογραφία είναι μια από τις πιο κοινές μεθόδους εξέτασης για την αρθροπάθεια. Ωστόσο, στα αρχικά στάδια, η εικόνα δεν δείχνει αλλαγές - μπορούν να παρατηρηθούν μόνο στα τελευταία στάδια ανάπτυξης. Η ακτινογραφία αποκαλύπτει στένωση του χώρου της άρθρωσης, σκληρωτικές αλλαγές στην περιοχή του χόνδρου, βλάβη στον οστικό ιστό και εναποθέσεις αλατιού.
6. Το υπερηχογράφημα είναι η πιο κατατοπιστική διαγνωστική διαδικασία. Ωστόσο, τα πλήρη αποτελέσματα της εξέτασης μπορούν να επιτευχθούν εάν ο υπέρηχος γίνει μαζί με την ακτινογραφία.
7. Η μαγνητική τομογραφία σάς επιτρέπει να μελετήσετε διεξοδικά όλα τα στρώματα των αρθρικών, χόνδρων και οστικών ιστών και να παρατηρήσετε τις πρώτες δυστροφικές αλλαγές στα πρώιμα στάδια ανάπτυξης της αρθροπάθειας. Ωστόσο, η μαγνητική τομογραφία έχει ένα μεγάλο μειονέκτημα - η διαδικασία είναι αρκετά ακριβή. Όμως η υψηλή ακρίβειά του συμβάλλει στο να γίνει 99,9% ακριβής διάγνωση.

Θεραπεία

Η θεραπεία της οξείας αρθροπάθειας του γόνατος, καθώς και η διάγνωσή της, απαιτεί ολοκληρωμένη προσέγγιση. Αλλά, πρώτα απ 'όλα, είναι απαραίτητο να χρησιμοποιήσετε φαρμακευτική θεραπεία, επειδή η άρρωστη άρθρωση μπορεί να φλεγμονωθεί ανά πάσα στιγμή.

Φαρμακευτική θεραπεία

Πώς να αντιμετωπίσετε τη γονάρθρωση της άρθρωσης του γόνατος με τη βοήθεια φαρμακευτικών φαρμάκων και ποια φάρμακα να επιλέξετε; Μόνο ένας τραυματολόγος θα σας πει για αυτό. Συχνά, το θεραπευτικό σχήμα περιλαμβάνει φάρμακα από τις ακόλουθες ομάδες:

• Μη στεροειδή αντιφλεγμονώδη φάρμακα COX-1 ή 2. Η πρώτη ομάδα μπορεί να βλάψει σοβαρά τη γαστρεντερική οδό, επομένως δεν μπορούν να χρησιμοποιηθούν για μεγάλο χρονικό διάστημα. Αυτό δεν μπορεί να ειπωθεί για φάρμακα της ομάδας COX-2, τα οποία είναι πιο ήπια. Χορηγούνται ενδομυϊκά ή ενδοφλέβια.
• Η θεραπεία της αρθροπάθειας της άρθρωσης του γόνατος περιλαμβάνει επίσης τη χρήση ορμονικών φαρμάκων. Βοηθούν στην ανακούφιση της φλεγμονής και στην απαλλαγή από το πρήξιμο του γόνατος. Η χρήση τους συνιστάται εάν εμφανιστεί αρθρίτιδα (φλεγμονώδης διαδικασία στην περιοχή του αρθρικού υμένα).
• Θεραπεία με χονδροπροστατευτικά.
• Εφαρμογή αλοιφών, τζελ, κρεμών. Βελτιώνουν την κυκλοφορία του αίματος, ζεσταίνονται, ανακουφίζουν από το πρήξιμο και τη φλεγμονή.

Μέθοδος ένα

Πώς να θεραπεύσετε την αρθροπάθεια της άρθρωσης του γόνατος χρησιμοποιώντας αυτή τη μέθοδο; Τα κύρια στοιχεία του θεραπευτικού σχήματος είναι:

• χρήση φαρμάκων (ΜΣΑΦ, χονδροπροστατευτικά, παυσίπονα, αλοιφές, κρέμες, τζελ).
• ελαφριά φυσικοθεραπεία?
• χειρωνακτική θεραπεία?
• φυσιοθεραπεία;
• ζεστές αντιφλεγμονώδεις κομπρέσες με φαρμακευτικά διαλύματα.

Επιπλέον, σύμφωνα με τον διάσημο ρευματολόγο, η διατροφή παίζει σημαντικό ρόλο στην αρθροπάθεια. Μέσα από μια σωστά σχεδιασμένη διατροφή και τη χρήση όλων των παραπάνω μεθόδων, μπορείτε να επιτύχετε εκπληκτικά αποτελέσματα από τη θεραπεία στο συντομότερο δυνατό χρόνο.

Μέθοδος δεύτερη

Συχνά, η θεραπεία της αρθροπάθειας της άρθρωσης του γόνατος, καθώς και άλλων αρθρικών παθολογιών, πραγματοποιείται χρησιμοποιώντας αυτή τη μέθοδο.

Η ανάπτυξη του διάσημου γιατρού βασίζεται στη χρήση:

• φάρμακα?
• χειρουργική επέμβαση?
• ακολουθώντας μια δίαιτα που απομακρύνει την περίσσεια υγρών από το σώμα.
• κινησιοθεραπεία;
• φυσιοθεραπεία.

Ο γιατρός συνιστά επίσης να κολυμπήσετε περισσότερο στην πισίνα, να επισκεφθείτε τη σάουνα και να κάνετε μασάζ. Αυτό θα βοηθήσει στη βελτίωση της υγείας του ασθενούς, ειδικά εάν η ασθένεια έχει αγνοηθεί και δεν έχει αντιμετωπιστεί για μεγάλο χρονικό διάστημα.

Θεραπεία με την τρίτη μέθοδο

Η θεραπεία της γονάρθρωσης της άρθρωσης του γόνατος χρησιμοποιώντας αυτή τη μέθοδο εξαλείφει πλήρως τα δυναμικά φορτία, καθώς μπορούν να επιταχύνουν σημαντικά τη διαδικασία παραμόρφωσης. Οι σωματικές ασκήσεις πρέπει να είναι αργές, με χαμηλό πλάτος.

Παράδειγμα: καθίστε σε μια καρέκλα «καβάλα», δηλαδή κοιτάζοντας την πλάτη. Ανοίξτε τα πόδια σας πολύ μακριά, αλλά μην τα αφήσετε να αγγίξουν το πάτωμα. Κουνήστε ελαφρά κάθε πόδι με τη σειρά. Εκτελέστε την άσκηση μέχρι να νιώσετε ελαφρώς κουρασμένοι. Ο αριθμός των προσεγγίσεων εξαρτάται από την ευημερία του ασθενούς.

Χειρουργική επέμβαση

Πώς αντιμετωπίζεται η προχωρημένη αρθροπάθεια των αρθρώσεων του γόνατος; Σε αυτή την περίπτωση, υπάρχει μόνο μία διέξοδος - χειρουργική επέμβαση. Υπάρχουν διάφοροι τύποι χειρουργικών επεμβάσεων που εκτελούνται για την οστεοαρθρίτιδα των αρθρώσεων του γόνατος:

• Αφαίρεση παραμορφωμένου ιστού χόνδρου και πάσχουσας άρθρωσης (αρθρόδεση). Αυτό γίνεται εξαιρετικά σπάνια.
• Αφαίρεση κατεστραμμένου ιστού χόνδρου χωρίς αφαίρεση της άρθρωσης. Αυτή η παρέμβαση ονομάζεται αρθροσκοπικός καθαρισμός. Πραγματοποιείται χρησιμοποιώντας μια ειδική συσκευή - ένα αρθροσκόπιο. Η διαδικασία είναι απλή, αλλά η επίδρασή της δεν διαρκεί περισσότερο από 3 χρόνια.
• Πριόνισμα και ασφάλιση της πάσχουσας άρθρωσης σε διαφορετική γωνία. Αυτή η μέθοδος ονομάζεται περιαρθρική οστεοτομία. Η τεχνική είναι αρκετά περίπλοκη, αλλά καθιστά δυνατό να ξεχάσουμε την παθολογία για 3-5 χρόνια.

Η χειρουργική επέμβαση καταφεύγει σπάνια και μόνο ελλείψει μεθόδου που θεραπεύει τη νόσο, τουλάχιστον για 1-2 χρόνια. Στα αρχικά στάδια της νόσου, η χειρουργική επέμβαση δεν γίνεται σχεδόν ποτέ.

Ενδοπροσθετική

Η αντικατάσταση της ενδοπρόσθεσης θεωρείται η πιο κοινή μέθοδος αντιμετώπισης της γονάρθρωσης. Αυτός είναι ένας τύπος χειρουργικής επέμβασης που σας επιτρέπει να διατηρήσετε πλήρως την κινητικότητα του άρρωστου γόνατος. Όμως, παρά την αποτελεσματικότητά της, αυτή η τεχνική απαιτεί μακροχρόνια αποκατάσταση. Επιπλέον, μπορεί να οδηγήσει σε αρκετά σοβαρές συνέπειες.

Αντί για την «πραγματική», εμφυτεύεται στον ασθενή μια τεχνητή άρθρωση, η οποία μπορεί να διαρκέσει 20 χρόνια. Αν και, φυσικά, όλα εξαρτώνται από το υλικό από το οποίο κατασκευάστηκε. Η διαδικασία δεν είναι φθηνή, αλλά αρκετά αποτελεσματική, γι' αυτό και έχει αποκτήσει ιδιαίτερη δημοτικότητα.

Θεραπευτική άσκηση

Μια πορεία θεραπείας άσκησης συνταγογραφείται από γιατρό ανάλογα με το στάδιο της νόσου. Ωστόσο, οι αρχές εκτέλεσης των ασκήσεων είναι οι ίδιες για όλες τις περιπτώσεις:

• Αποφυγή έντονης πίεσης στην άρθρωση του γόνατος.
• οι ξαφνικές και αναγκαστικές κινήσεις απαγορεύονται.
• μην εκτελείτε ασκήσεις που απαιτούν πλήρες φορτίο στην πονεμένη άρθρωση.

Ασκήσεις που επιτρέπονται:

• ελαφρύ τίναγμα των ποδιών ενώ γονατίζετε σε μια κουβέρτα απλωμένη στο πάτωμα.
• προσεκτικές κινήσεις στα γόνατά σας στην ίδια θέση.
• στην ίδια θέση, ισιώστε ένα ένα τα πόδια σας, προσπαθώντας να μην σηκώσετε τις φτέρνες σας από το πάτωμα και μετά λυγίστε τα ξανά, αποφεύγοντας τις ξαφνικές κινήσεις.

Τέτοιες ασκήσεις σε συνδυασμό με φαρμακευτική αγωγή και φυσιοθεραπεία δίνουν εξαιρετικά αποτελέσματα.

Φυσικοθεραπεία

Όλες οι φυσιοθεραπευτικές επεμβάσεις συνταγογραφούνται για γονάρθρωση που βρίσκεται σε ύφεση. Μεταξύ των πιο αποτελεσματικών μεθόδων πρέπει να σημειωθεί:

• ηλεκτροφόρηση με φαρμακευτικά διαλύματα.
• μαγνητική θεραπεία?
• Θεραπεία με υπερήχους;
• επεξεργασία μικροκυμάτων?
• παραφινοθεραπεία?
• λουτρά με ραδόνιο ή υδρόθειο.
• επεξεργασία λάσπης.

Για να αποφευχθεί η επανεμφάνιση της νόσου, τα μαθήματα φυσιοθεραπείας πρέπει να γίνονται τουλάχιστον 2 φορές το χρόνο. Αυτό θα βοηθήσει στην παράταση της φάσης ύφεσης.

Μασάζ

Το μασάζ στο γόνατο πραγματοποιείται για τη βελτίωση της κυκλοφορίας του αίματος. Εκτελείται κατά μήκος της λεμφικής ροής προς την κατεύθυνση από την περιφερική περιοχή προς την κεντρική ζώνη. Ο ιγνυακός βόθρος δεν εμπλέκεται σε αυτή τη διαδικασία.

Συχνά, μαζί με το μασάζ, πραγματοποιούνται συνεδρίες χειροκίνητης θεραπείας, με στόχο τη σταδιακή διάταση της πονεμένης άρθρωσης. Τέτοιες διαδικασίες σταθεροποιούν την κατάσταση του ασθενούς, αλλά μπορούν να πραγματοποιηθούν μόνο από ειδικό.

Είναι πλήρως ιάσιμη η γονάρθρωση;

Είναι δυνατόν να θεραπευθεί πλήρως η οστεοαρθρίτιδα της άρθρωσης του γόνατος; Ίσως κανείς, ακόμη και ο πιο έμπειρος τραυματολόγος, δεν μπορεί να δώσει μια σαφή απάντηση σε αυτό το ερώτημα. Όλα εξαρτώνται από τη σοβαρότητα της νόσου. Εάν συμμετέχετε στη θεραπεία στα πρώτα στάδια της ανάπτυξής της, μπορείτε να σταματήσετε την περαιτέρω παραμόρφωση της άρθρωσης.

Ωστόσο, εάν εντοπιστεί παθολογία στα τελικά στάδια, τότε ακόμη και η χειρουργική επέμβαση δεν εγγυάται την πλήρη εξαφάνιση των δυσάρεστων συμπτωμάτων. Η επέμβαση παρέχει θεραπεία μόνο για λίγα χρόνια, μετά τα οποία η ασθένεια μπορεί να γίνει ξανά γνωστή.

Πρόληψη

Για την πρόληψη της γονάρθρωσης είναι απαραίτητο:

• αποφύγετε τραυματισμούς στο γόνατο.
• εκτελείτε συνεχώς σωματικές ασκήσεις (καθίσματα, τρέξιμο, ανύψωση και κατέβασμα ποδιών).
• εμπλουτίστε τη διατροφή με τρόφιμα που περιέχουν πολλές βιταμίνες.
• περιορίστε την κατανάλωση αλατιού, καυτά μπαχαρικά, τηγανητά, καπνιστά, γλυκά.
• Διατήρηση κανονικού σωματικού σχήματος.
• συμβουλευτείτε αμέσως έναν γιατρό εάν λάβετε τον παραμικρό τραυματισμό στο γόνατο.
• προληπτική χρήση χονδροπροστατευτών μετά την ηλικία των 35 ετών.
• πίνοντας τον ημερήσιο κανόνα του νερού (2 l).

Ακολουθώντας αυτές τις απλές συστάσεις, θα προστατευθείτε αξιόπιστα από την αρθροπάθεια της άρθρωσης του γόνατος, καθώς και από άλλες ασθένειες που μπορούν να μειώσουν την ποιότητα ζωής σας για μεγάλο χρονικό διάστημα.